02.49

Saat 02.49

Yaşadığım büyük bir kabus.

Uyanamadığım karanlık.

Her gece kanayan bir yara.

Sabahları kabuk bağlayan.

Kimse bilmez. 

Bana dokunan eller bilmez. 

Kimse görmez yaramı. 

Yaramdan akan kanları.

Kimse görmez,

Gözümden akan yaşları..

Bende isterdim ki;

Papatyalar açsın göğüs kafesimde,

Leylak kokulari sarsın düşlerimi. 

Oysa anne rahminden beridir, 

Ben bir hüznün gölgesindeyim.

MERHABA

283

Herkese merhaba, ben Beste. Yaşım, yaşadığım şehir, okuduğum okul, medeni halim vs çok önemli değil çünkü bunlar birer sıfat. Sıfatların maddi bir beklenti oluşturduğuna inanıyorum.Oysa ben bu blogta edebiyatın derin kuyularına düşeceğim, karaladığım iki satırı sizlerin dünyasına salacağım. Ayrıca yeni keşfettiğim ‘beden olumlama’ konusu gibi insanları gereksiz sıfatlardan ayıran düşünce akımlarına da yer vereceğim umarım kalbiniz de ruhunuzda ufak bir noktaya ulaşma imkanım olur.

Sevgiyle kalın!